| تبليغات | X |
| پانــــصد و هـــفتاد از مـــيـلاد رفـت |
|
از ربـــيـع الاولش شــد ده و هـفت |
| در عرب اين سال عـام الفـيــل بــود |
|
نـقــشـه آن ابــرهـه بـــر نـيـل بـود |
| نـــور ديـــدي آمــنـــه در آســمـــان |
|
گشت شرق و غرب روشن ناگهـان |
| قـصـرهـا در شـام و در بـُصري بديـد |
|
شـاد گـرديـدش بـدان بـخـت جـديد |
| در شـب مـيـلاد بــت هـا سـرنـگـون |
|
تـخـت چـنـديـن پـادشه شد واژگون |
| بـحـر سـاوه خـشـک گرديد و بتافـت |
|
بيت کسري چهارده جايش شکافت |
| پـــارســي را بــود يــک آتـشـکـــده |
|
آتــشـي روشـن بـدان از ده ســده |
| نــام احـمـد چــون بـشد انـدر بـرش |
|
خاک خاموشي نشستي بر سرش |
| آمــنـــه آورد فــــرزنـــدي يــتـــيــم |
|
شـد مَلـک انـدر فـلـک او را نــديـم |
| جـد او عـبـدالـمـطـلـب چـون شنيـد |
|
ذبــح قـربـانـي نـمـودش آن سـعيد |
| شکـر کـرد و حـمـد مـحـمود نــعيـم |
|
شــد بـــر او الـهــام از ربِّ عـلـيــم |
| چـون ستوده هست ايـن طفل يتـيم |
|
نـــام احــمــد را مـحـمـد مي بريم |
| او سه روز از مادرش چون شير خورد |
|
آمـنـه او را بــه يــک دايـــه سـپـرد |
| پـس سـه مـاهـي را ثـُوَيبه شير داد |
|
احــمــد او را روز خــيــبــر کـرد يـاد |
| چـهـار مـاهـي از تـولـد چون گذشت |
|
دايـه اي ديـگر به دامن او نشست |
| آن حـلـيـمــه بـــود از اقــوام سَـعـد |
|
از يـتـيـم او رخ گرفتش همچو جعد |
| چـــون نـدادنــدش صـبــيّ ديـگــري |
|
عـلـتــش هــم بـــود او را لاغــري |
| گـفـت شـويـش را کـه آن طفل يتيم |
|
مـي بـريـمـش تـا کنـد لطفي کريم |
| حـدس او صـائـب بـشد از لطف حق |
|
زنـدگـي هـر روز بـهــتـر از سـبــق |
